Koen Fillet in C41 Exposure (H ART 26/03/2015)

(Link H ART)

Is Koen Fillet in zijn (nog) dagelijkse bestaan als radiomaker niet vies van een snelle babbel en expliciete statements, in zijn schilderijen zijn het de beelden die, in trage doch zinderende stilte en multi-interpretabel, het woord voeren. In de Antwerpse galerie C41 Exposure debuteert Fillet, die pas sinds twee jaar de kwast ter hand heeft genomen, met een dertiental werken die zowel stilistisch als thematisch sterk uiteenlopen. Of het nu een beeld uit een televisie-interview betreft, een terloops opgepikt opera-foldertje of de brug die hij steeds passeert op weg naar zijn werk: Fillet tast met gretige ogen zijn wereld af en laat zijn nieuwsgierigheid de leidraad zijn in het gulzig experimenteren met cadrages, kleurgebruik, verhouding en vorm. Sterk beklemmend is bijvoorbeeld het tweeluik ‘Winter’ (2015) en ‘Zomer’ (2015) Waarop een respectievelijk levenloze man en dode vrouw in een schetsmatig weergegeven bloembed rusten, beschenen door de seizoensgebonden lichtval. Door het bescheiden formaat en de onspectaculaire titels kondigt de dood zich, ontdaan van roerende bombarie, in stilte aan. En juist daardoor verkrijgt het een penetrerende lading: het sluimert, zindert en snijdt haarscherp.

De oorzaak, het ‘wat’ van het beeld, is onbekend; Fillet weigert te spreken en nodigt de kijker uit zelf het narratief in te vullen. Zo ook in ‘Thirteen’ (2014), een afbeelding van een kapstok waar dertien witte schorten aan hangen. De jassen lijken op te lichten door Fillets knappe kleurgebruik, waarbij vale grijstinten opgeschud worden door speelse accenten in groen, roze en paars. Of de kledingstukken schilders, slagers of dokters toebehoren, laat Fillet in het midden. Wederom gaat het hem om de voelbare onderlaag van het beeld: de verzadigde tragiek, het ongemak, van de schorten die doelloos en kil, in een onbestemde ruimte bungelen.

Deze beelden met een sterk narratief potentieel worden samengebracht met schilderijen van alledaagse architecturale details: een hoek van een container, een verslindend zwart afvoerputje, het repetitieve raster van een ventilatierooster. Ondanks het gebrek aan inhoudelijke betekenis zijn ook deze beelden veelzeggend: ze tonen de intense focus van de schilder en zijn lust en plezier om het medium dat hem zo nieuw is in alle facetten te onderzoeken. Fillet was bang om voor een hobbyist, een ‘schilderende BV’ te worden aangezien; dat is onnodig. Zijn jonge oeuvre, fris en veelzijdig, smaakt naar meer.

GRETE SIMKUTE